Autor: leo

leo — Wed, 01 Dec 2010 10:49:59 +0000

Sam nie wiem. Czasem mnie to bawi, a czasem jestem przerażony. Ludzie wierzą w taką chucpę, że głowa boli. Pada we mnie wtedy wiara, że żyjemy w XXI stuleciu. Dzisiaj z rana rozmawialiśmy na temat przyjaciółki. Jest fajną kobietą w najlepszych latach na dość wysokim stanowisku. Związała się ostatnio z mężczyzną, który „zostawił” żonę. Obydwoje też na naprawdę wysokim szczeblu i zaliczający się do – zwłaszcza żona – „elyty”. No i żona Elyta od lat, również przy dzieciach, zwraca się do męża per „ch…”. Nota bene, pani Elyta jest wysoko postawioną sędziną. Nie dziwota, że gość w pewnym momencie zwinął żagle (osobiście zastanawiałem się jak w ogóle wytrzymał z taką osobą tyle lat). I teraz sedno historii: do naszej przyjaciółki wysyła oficjalny list inna jej przyjaciółka. Potem dzwoni i oficjalnie go jej dla podkreślenia czyta(!). W liście mowa o tym, że to mimo wszystko jest nie po bożemu, nie po chrześcijańsku, nie odpowiada to również jej wartościom i przywiązaniu do tradycji. No i na koniec „nie potępiam cię naturalnie, ale wiesz, robimy teraz imprezę i nie gniewaj się, ale nie zostaniesz na nią zaproszona”.
Osma klasa? Nie, pi razy drzwi czterdziestka-plus na karku.
Czy ten zwrot do partnera to też część tradycji? Myślę, że diabły, to wszystkie te kołki, które wpadają z nudów i pustki pod kopułą na takie boskie interpretacje i definicje…

Komentarze do: Diabeł

Autor: leo